troonopvolger

mannelijk (de)/ˈtronɔpfɔlɣər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. Als een regerend vorst stopt met regeren (al of niet na overlijden) wordt de troonopvolger de nieuwe vorst. De term wordt ook wel gebruikt voor niet-vorsten. Zo kan men spreken van de troonopvolgers van een direkteur of partijleider.
    Prinses Catharina-Amalia, de Prinses van Oranje, komt nu als eerste in aanmerking voor troonopvolging, omdat zij het oudste kind is van Koning Willem-Alexander, zij is dus de troonopvolger

Verwante woorden

troontroondetroondentroonhemeltroonhemelstroonopvolgerstroonopvolgingtroonopvolgstertroonopvolgsterstroonpretendenttroonpretendententroonrede
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek