tuinbouw

mannelijk (de)/ˈtœymbɑu/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

landbouw (landbouw) vorm van gewassenkwekerij die zich specifiek toelegt op het intensief wijze telen van groenten, bloemen, planten, bomen, bollen of zaden
Het Westland staat bekend om zijn tuinbouw.

Engelshorticulture

Franshorticulture

DuitsGartenbau

Spaanshorticultura, cultivo de hortalizas