tussenkomst

vrouwelijk (de)/ˈtʏsə(n)ˌkɔmst/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. het je ergens mee bemoeien, de interventie
    Door de tussenkomst van de politie bleef het toch rustig na de voetbalwedstrijd.
    Heiligen zijn gewone mensen die een vroom en voorbeeldig leven hebben geleid. Als ze door de Kerk heilig zijn verklaard, bevinden ze zich dicht bij God en kunnen een goed woordje bij Hem doen. Gelovige katholieken bidden op hun voorspraak en hopen dat door die tussenkomst hun gebed wordt verhoord.

Etymologie

* van tussenkomen

Vertalingen

Engelsintervention, mediation
DuitsEingriff
Spaansintercesión, intermediación, intervención
Russischвмешательство