uitdager

mannelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. iemand die het opneemt tegen een leidende persoon
    De uitdager nam de strijd op tegen de heersende wereldkampioen.
    Eind vorige maand werd Macron herkozen als president. Hij kreeg 58,54 procent van de stemmen en versloeg daarmee zijn uitdager Marine Le Pen.

Etymologie

* van uitdagen

Verwante woorden

uitdaaguitdaagdeuitdaagdenuitdaagsteruitdaagtuitdachtuitdagenuitdagenduitdagendeuitdagenderuitdagendsuitdagers
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek