Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.

uiteenwijken

onzijdig (het)

Betekenis

werkwoord
  1. van elkaar weggaan
    Deze deed de grenzen van de witte nacht uiteenwijken met een ademtocht van koelte en vrijheid.
zelfstandig naamwoord
  1. het van elkaar weggaan; het wijder worden van naden
    'Een nieuwe scan en foto's toonden aan dat de diastase (het uiteenwijken van beenderen zonder ontwrichting) progressief was, waardoor een operatie noodzakelijk was om dit op te lossen en een volledig herstel te kunnen realiseren om zijn verdere carriΓ«re niet in het gedrang te brengen', klinkt het.