uitvlucht

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈœytflʏxt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

(schijn)argument (pretext, smoes, voorwendsel) dat men aanvoert om aan iets te ontkomen

Etymologie

* of van uitvliegen

Vertalingen

Franssubterfuge, échappatoire

Spaanspretexto, son, subterfugio

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek