uitreiking

vrouwelijk (de)/ˈœytrɛikɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. uitdeling, verstrekking, levering, toewijzing

Etymologie

* van uitreiken

Verwante woorden

uitraaktuitraakteuitraaktenuitraapuitraasuitraasdeuitraastuitrafelenuitrafeltuitrakenuitrangerenuitrapen
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek