uitroeping
vrouwelijk (de)
Wat is de betekenis van uitroeping?
uitroeping betekent: luide openbare verkondiging van iets
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- luide openbare verkondiging van iets
Voorbeelden van "uitroeping" in een zin
- Hij dacht in den eerste, dat de Priester hem had bedrogen en tot bode van een schrikkelijk nieuws gebruikt had, maar wanneer hij de inhoud gans kende verging dit vermoeden; hij bleef enige ogenblikken aan zijn onvoorzichtige uitroeping denken, en sprak niet.
- " Bij die uitroeping verliet hij de stoet, en liep naar zijn mannen; deze ontvingen hem met galmende gelukwensingen, en hielden niet op, door allerlei kreten, hun vreugde te kennen te geven.
Veelgestelde vragen over uitroeping
Wat is de betekenis van uitroeping?
uitroeping betekent: luide openbare verkondiging van iets
Welk woordgeslacht heeft uitroeping?
uitroeping is een vrouwelijk (de).
Wat zijn synoniemen van uitroeping?
Synoniemen van uitroeping zijn: verkondiging.
Hoe gebruik je uitroeping in een zin?
Voorbeeld: “Hij dacht in den eerste, dat de Priester hem had bedrogen en tot bode van een schrikkelijk nieuws gebruikt had, maar wanneer hij de inhoud gans kende verging dit vermoeden; hij bleef enige ogenblikken aan zijn onvoorzichtige uitroeping denken, en sprak niet.”
Etymologie
*afleiding van van uitroepen
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek