uitsmijter
mannelijk (de)/ˈœytsmɛitər/
Wat is de betekenis van uitsmijter?
uitsmijter betekent: (beroep) iemand die vervelende mensen weert uit een uitgaansgelegenheid
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (beroep) iemand die vervelende mensen weert uit een uitgaansgelegenheid
- (voeding) een lunchgerecht bestaande uit boterhammen, spiegeleieren en ham
Voorbeelden van "uitsmijter" in een zin
- De stevig gebouwde uitsmijter hoefde alleen maar aanwezig te zijn om de rust te handhaven.
- Na de lange wandeling smaakte de uitsmijter uitstekend.
Etymologie
* van uitsmijten
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek