uitvinding

vrouwelijk (de)/ˈœytfɪndɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

de daad van het uitvinden, het ontdekken van een nieuwe methode of een nieuw toestel
De uitvinding van de boekdrukkunst had grote gevolgen.
een nieuw gevonden methode of toestel
Hij vergat zijn wonderbaarlijke uitvinding te patenteren.
Dit is een merkwaardige uitvinding die door middel van uv-licht alle parasieten en bacteriën in het water binnen negentig seconden uitschakelt.

* van uitvinden .

Engelsinvention, invention

Fransinvention

Spaansinvención, invento

Italiaansinvenzione

Poolswynalazek