uitzonderingsbepaling

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. een regel die bepaalt dat de normale regels voor een bepaalde situatie niet gelden

Verwante woorden

uitzaaduitzaaguitzaagdeuitzaagdenuitzaagtuitzaaiuitzaaideuitzaaidenuitzaaienuitzaaienduitzaaiendeuitzaaiing
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek