vallen

vallen betekent: (erga) vrijelijk onder invloed van de zwaartekracht naar de aarde bewegen

/ˈvɑlə(n)/

Wat is de betekenis van vallen?

vallen betekent: (erga) vrijelijk onder invloed van de zwaartekracht naar de aarde bewegen

werkwoord

De roekeloze beklimmer van het gebouw viel gelukkig niet.
De volgende ochtend viel meteen op hoe stil het buiten was. Ik duwde de deur met beide handen open en zag dat er ’s nachts een dik pak sneeuw was gevallen, waarvan een stukje geel kleurde toen ik er mijn waterfles in leegde.
Als je hier zou uitglijden zou je honderden meters naar beneden vallen.
Zijn lange haren vielen in krullen over zijn schouders.
Die stad is snel gevallen.

:Noord: //: falla, : falde, : falle (: falla, falle, : falla)

uit de boot vallen
Als Pasen en Pinksteren op één dag vallen — Iets wat nooit zal gebeuren
De appel valt niet ver van de stam/boom. — een kind lijkt op zijn ouder(s) / een persoon vertoont gelijkenis met de ander
De beste breister laat wel eens een steek vallen. — ook diegene die het kundigst is maakt fouten
De mussen vallen van het dak (van de hitte)
De schellen vallen hem van de ogen. — plotseling iets begrijpen hoe het in elkaar steekt
Door de mand vallen — door bepaalde zaken die duidelijk worden en blijk geven de waarheid ander is dan gedacht
Een speld kunnen horen vallen — doodstil zijn

Engelsfall, drop

Franstomber

Duitsfallen, fallenlassen, streichen

Spaanscaer

Italiaanscadere