variant

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˌvariˈjɑnt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. vorm die enigszins van het gebruikelijke afwijkt, terwijl het in de basis wel om hetzelfde gaat
    elke vertakking in de oplossing van een dam- of schaakprobleem wordt een variant genoemd

Etymologie

* van variëren

Antoniemen

invariant

Vertalingen

Engelsvariant
Fransvariante
DuitsVariante
Spaansvariante
Poolswariant
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek