verbanning
vrouwelijk (de)/vərˈbɑnɪŋ/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- het verbod opgelegd krijgen naar een bepaalde plaats terug te keren(1764) Het overijverige vervolgingsbeleid van hoofdofficier Isaac Sweers had gruwelijke gevolgen voor homoseksuele mannen: acht executies, vijf gevangenisstraffen, drie verbanningen en ruim zestig verstekvonnissen. [https://www.parool.nl/geschiedenis-van-amsterdam/johannes-kreeg-20-jaar-cel-zonder-de-zon-of-de-maan-ooit-te-zien-de-homovervolging-in-het-amsterdam-van-de-18de-eeuw~b86626e7/ www.parool.nl (21 jun 2025)]
Etymologie
*Naamwoord van handeling van verbannen .
Vertalingen
Engelsexile, banishment
Fransexil, bannissement
DuitsVerbannung
Spaansdestierro, exilio
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek