verbuiging
vrouwelijk (de)/vərˈbœyɣɪŋ/
Wat is de betekenis van verbuiging?
verbuiging betekent: (taalkunde) de flexie van een naamwoord of voornaamwoord naar geslacht, getal en naamval
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (taalkunde) de flexie van een naamwoord of voornaamwoord naar geslacht, getal en naamval
- het veranderen van de buiging, een geval van mechanische vervorming
Voorbeelden van "verbuiging" in een zin
- De botsing had tot een verbuiging van het chassis van de auto geleid.
Etymologie
*Naamwoord van handeling van verbuigen .
Vertalingen
Engelsdeclension, deklinacja, warping
Fransdéclinaison
DuitsBeugung, Deklination
Spaansdeclinación
Italiaansdeclinazione
Portugeesdeclinação
Russischсклонение
Japans曲用
Zweedsdeklination
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek