verbuiging

vrouwelijk (de)/vərˈbœyɣɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

taalkunde (taalkunde) de flexie van een naamwoord of voornaamwoord naar geslacht, getal en naamval
het veranderen van de buiging, een geval van mechanische vervorming
De botsing had tot een verbuiging van het chassis van de auto geleid.

*Naamwoord van handeling van verbuigen .

Engelsdeclension, deklinacja, warping

Fransdéclinaison

DuitsBeugung, Deklination

Spaansdeclinación

Italiaansdeclinazione

Portugeesdeclinação

Russischсклонение

Japans曲用

Zweedsdeklination