verhouding

verhouding betekent: (wiskunde) een verband in de vorm van een breuk tussen getalsmatige grootheden

vrouwelijk (de)/vərˈhɑudɪŋ/

Wat is de betekenis van verhouding?

verhouding betekent: (wiskunde) een verband in de vorm van een breuk tussen getalsmatige grootheden

zelfstandig naamwoord

wiskunde (wiskunde) een verband in de vorm van een breuk tussen getalsmatige grootheden
sociologie (sociologie) de sociale betrekkingen tussen personen onderling
sociologie (sociologie) een intieme, veelal duurzame liefdesrelatie tussen meestal twee personen

De verhouding Franstaligen over Nederlandstaligen in België is 4/6.
Door mijn nieuwe, zuinige levensstijl zou er ruimte kunnen ontstaan om een andere verhouding tussen werk en avontuur te vinden.
Er heerste een gespannen verhouding onder de groepsleden.
Teresa wist dat de verhouding tussen haar broer en dit meisje niet in balans was, maar ze betwijfelde of Olive zich bewust was van deze lagen van dwaze verliefdheid en angst, die ze nu met haar eigen hand aan het licht bracht.
Denemarken ook nauwelijks, in de pers hadden ze het uitgebreid gehad over de gemoedelijke verhouding tussen de Deense bevolking en de Duitse gasten. De koning en de regering van Denemarken zaten nog op hun plaats en de samenwerking leek uitstekend te functioneren binnen de Germaanse verbroedering.

* van verhouden .

Engelsrelation, proportion, ratio

Fransrapport, relation, rapport

DuitsVerhältnis, Verhältnis, Beziehung

Spaansproporción, relación, relación