verloren
Wat is de betekenis van verloren?
verloren betekent: verdwenen
Betekenis
- verdwenen
- kwijtgeraakt
- niet gewonnen
- gestorven
- afgedwaald van een groep of de familie
- meervoud verleden tijd van verliezen
- voltooid deelwoord van verliezen
Voorbeelden van "verloren" in een zin
- ⧖ Want anders en soude hy de verloren vochtigheydt niet konnen wedergheven, of den dorst over doen gaen.
- Wij verloren.
- Jullie verloren.
- Ik was totaal weggeregend in mijn tentje en had het hele weekend een beetje verloren en verveeld voor me uit zitten kijken in een kroeg.
Betekenis en uitleg van verloren
Het woord 'verloren' verwijst naar de toestand van iets dat niet langer aanwezig of beschikbaar is. Het kan zowel fysiek als emotioneel gebruikt worden, zoals het verliezen van een object of het gevoel dat je iets belangrijks kwijt bent geraakt.
Je gebruikt 'verloren' vaak in situaties waarin iets of iemand niet meer te vinden is of niet meer terugkomt. Het kan ook een gevoel van verdriet of teleurstelling oproepen, bijvoorbeeld als je een kans hebt gemist. Het woord kan ook figuurlijk gebruikt worden om te verwijzen naar het verliezen van hoop of richting in het leven.
Voorbeelden
- Na het verlies van zijn favoriete boek voelde hij zich verloren en wist hij niet waar hij verder moest zoeken.
- Ze voelde zich verloren in de drukte van de stad, omringd door mensen maar toch alleen.
- Hij had zijn sleutels verloren en kon daardoor niet naar binnen gaan.
Woordoorsprong
Het woord 'verloren' stamt af van het Middelnederlandse 'verloren', dat verwant is aan het Oudgermaanse 'furlōną', wat betekent 'kwijt raken'.
Veelgestelde vragen over verloren
Wat is de betekenis van verloren?
verloren betekent: verdwenen
Hoeveel betekenissen heeft verloren?
verloren heeft 7 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.
Hoe gebruik je verloren in een zin?
Voorbeeld: “⧖ Want anders en soude hy de verloren vochtigheydt niet konnen wedergheven, of den dorst over doen gaen.”
Etymologie
*vervoeging van verliezen: de stam met de uitgang -en, zonder ge- vanwege voorvoegsel (is gelijk aan de onbepaalde wijs) maar met een klinkerwisseling ie-oo (IPAː /iː/ - /ɔː/) en met medeklinkerwisseling z → r in de stam