verlorene

mannelijk/vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. dat wat men is kwijtgeraakt
    Het verlorene zal ik zoeken in dit nevel-leven dat ik veins met zwak belichaamd zelf in deze vermoeide natuur die ik ophef met mijn zachtste erts Thomas Graftdijk [https://www.dbnl.org/tekst/_ras001198301_01/_ras001198301_01_0029.php Het verlorene zal ik zoeken]
    ‘Wanneer namelijk een knaap iets gevonden heeft, dat aan een' ander' toebehoort, dan treedt hij in den kring zijner makkers en houdt, onder het aanheffen van dezen, kreet, het gevondene zoo lang in de hoogte, tot dat het is uitgemaakt, wie als de regte eigenaar van het verlorene moet worden aangemerkt’. [tijdschrift] Taal en Tongval 6 1954 [https://www.dbnl.org/tekst/_taa007195401_01/_taa007195401_01_0030.php Beeldwit]

Etymologie

*afgeleid van verloren