verraadster

vrouwelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. een vrouwelijke verrader
    De opera Esmée (van Eeghen) die tijdens het Holland Festival in première ging, heeft de belangstelling weer aangewakkerd voor de intrigerende Amsterdamse patriciërsdochter die een belangrijke rol in het Friese verzet speelde. Nog altijd roept zij hartstochten op: heldin of verraadster? NRC Elsbeth Etty 24 juni 1995

Etymologie

* van verraden