vervaging

vrouwelijk (de)/vərˈvaɣɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

vermindering van het contrast in afbeeldingen, waardoor die minder scherp worden en randen en details moeilijker zijn te onderscheiden
Toch is wat je voor je ziet in de refter wel degelijk indrukwekkend, precies door de dromerige vervaging en de lichte tinten van het tafereel.
figuurlijk (figuurlijk) minder duidelijk worden, vooral van begrippen en daarmee samenhangende grenzen (soms afkeurend bedoeld)
Het rapport constateerde een toenemende convergentie van de verschillende informatie- en communicatie-technologieën en een vervaging van de grenzen tussen omroep, telecommunicatie en kabeltelevisie.

* van vervagen