vervoeging
vrouwelijk (de)/vərˈvuɣɪŋ/
Wat is de betekenis van vervoeging?
vervoeging betekent: (taalkunde) de flexie van een werkwoord onder invloed van persoon, getal, tijd, wijs
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (taalkunde) de flexie van een werkwoord onder invloed van persoon, getal, tijd, wijs
Voorbeelden van "vervoeging" in een zin
- De vervoeging van het werkwoord werd door alle leerlingen fout gedaan.
Etymologie
*Verbaalsubstantief uit vervoegen, gevormd als leenvertaling van Latijn coniugātiō ‘verbinding, vereniging, stamverwantschap van woorden’.
Vertalingen
Engelsconjugation
Fransconjugaison
DuitsKonjugation
Spaansconjugación
Italiaansconiugazione
Portugeesconjugação
Russischспряжение
Japans活用
Arabischتَصْرِيفُ ٱلْأَفْعَالِ
Turksçekim
Poolskoniugacja
Zweedskonjugation
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek