vervoeging

vrouwelijk (de)/vərˈvuɣɪŋ/

Wat is de betekenis van vervoeging?

vervoeging betekent: (taalkunde) de flexie van een werkwoord onder invloed van persoon, getal, tijd, wijs

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. taalkunde (taalkunde) de flexie van een werkwoord onder invloed van persoon, getal, tijd, wijs

Voorbeelden van "vervoeging" in een zin

  • De vervoeging van het werkwoord werd door alle leerlingen fout gedaan.

Etymologie

*Verbaalsubstantief uit vervoegen, gevormd als leenvertaling van Latijn coniugātiō ‘verbinding, vereniging, stamverwantschap van woorden’.

Vertalingen

Engelsconjugation
Fransconjugaison
DuitsKonjugation
Spaansconjugación
Italiaansconiugazione
Portugeesconjugação
Russischспряжение
Japans活用
Arabischتَصْرِيفُ ٱلْأَفْعَالِ‎
Turksçekim
Poolskoniugacja
Zweedskonjugation