Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.
verzetsmens
mannelijk (de)/vərˈzɛtsmɛns/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- iemand die tegenstand biedt aan gezag dat hij niet aanvaardtDe mens, ooit dood en zonder hoop, kan verzetsmens en 'minnaar van het leven'/'Liebhaber des Lebens' (Deuterocanonieke boek Wijsheid 11: 26) worden.Het moment waarop een geweldsbesluit wordt genomen, moet een waar verzetsmens zo lang mogelijk uitstellen, omdat de politieke en menselijke gevolgen daarvan absoluut onvoorzienbaar zijn.Ziehier de vergelijking: Croiset is een uiterst gespannen verzetsmens en Wegener is van een grotere en bredere menselijkheid.
- (pregnant) burger die tijdens de Tweede Wereldoorlog georganiseerd tegenstand bood aan de nazi'sHij slaat er onderzoeken op na, en ontdekt onder meer dat sommige onderzoekers meenden dat verzetsmensen vaak uit anti-autoritaire gezinnen kwamen, of juist een zeer gelovige achtergrond hadden.Een getuige vertelde: “Onze gemeentesekretaris {{sic!{{ouds
Etymologie
*, in de betekenis "iemand die tegenstand biedt aan het koloniaal gezag in Nederlands-Indië" aangetroffen vanaf 1904 (zie vindplaats hieronder)
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek