Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.

verzetsmens

mannelijk (de)/vərˈzɛtsmɛns/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. iemand die tegenstand biedt aan gezag dat hij niet aanvaardt
    De mens, ooit dood en zonder hoop, kan verzetsmens en 'minnaar van het leven'/'Liebhaber des Lebens' (Deuterocanonieke boek Wijsheid 11: 26) worden.
    Het moment waarop een geweldsbesluit wordt genomen, moet een waar verzetsmens zo lang mogelijk uitstellen, omdat de politieke en menselijke gevolgen daarvan absoluut onvoorzienbaar zijn.
    Ziehier de vergelijking: Croiset is een uiterst gespannen verzetsmens en Wegener is van een grotere en bredere menselijkheid.
  2. pregnant (pregnant) burger die tijdens de Tweede Wereldoorlog georganiseerd tegenstand bood aan de nazi's
    Hij slaat er onderzoeken op na, en ontdekt onder meer dat sommige onderzoekers meenden dat verzetsmensen vaak uit anti-autoritaire gezinnen kwamen, of juist een zeer gelovige achtergrond hadden.
    Een getuige vertelde: “Onze gemeentesekretaris {{sic!
    {{ouds

Etymologie

*, in de betekenis "iemand die tegenstand biedt aan het koloniaal gezag in Nederlands-Indië" aangetroffen vanaf 1904 (zie vindplaats hieronder)