vijand
Wat is de betekenis van vijand?
vijand betekent: (persoon) iemand met wie men op voet van oorlog leeft
Betekenis
- (persoon) iemand met wie men op voet van oorlog leeft
Voorbeelden van "vijand" in een zin
- Als hij zelfverzekerd door de loopgraven beende en zich tot de mannen richtte, kon hij net zo veel enthousiasme als hij wilde in zijn woorden leggen als hij refereerde aan de verpletterende nederlaag van de vijand die met een laatste salvo de genadeslag zou krijgen, maar de mannen gaven hem alleen wat vaag gemopper ten antwoord en stemden voorzichtigheidshalve zwijgend toe door naar hun kistjes te kijken. {{Aut|Lemaitre, Pierre
- Een gezamenlijke vijand schept een band.
- Te midden van de zondagsflaneurs op de Strandvàgen, het meest conservatief-burgerlijke gebied van Stockholm, vermengden de terug naar huis kerende demonstranten zich met burgers alsof ze geen vijanden waren, al verraadden de kleren direct wie wie was.
Betekenis en uitleg van vijand
Een vijand is iemand die je tegenwerkt of die je als een bedreiging beschouwt. Het kan een persoon zijn, maar ook een groep of zelfs een idee dat je als kwalijk ervaart.
Het woord 'vijand' wordt vaak gebruikt in contexten van conflicten, zowel persoonlijk als politiek. In oorlogssituaties verwijst het specifiek naar de tegenstander, terwijl het in persoonlijke relaties kan duiden op iemand die je schade berokkent of je tegenwerkt. De nuance van het woord kan variëren van een serieuze bedreiging tot een meer speelse rivaliteit.
Voorbeelden
- Tijdens de competitie beschouwde hij zijn grootste concurrent als zijn vijand.
- In het verhaal was de draak de vijand die het dorp terroriseerde.
- Soms is je grootste vijand jezelf, vooral wanneer negatieve gedachten je tegenhouden.
Woordoorsprong
Het woord 'vijand' komt van het Oudnederlands 'viend', dat 'tegenstander' of 'tegenpartij' betekent. Het is verwant aan het Duitse 'Feind' en het Engelse 'enemy'.
Veelgestelde vragen over vijand
Wat is de betekenis van vijand?
vijand betekent: (persoon) iemand met wie men op voet van oorlog leeft
Welk woordgeslacht heeft vijand?
vijand is een mannelijk (de).
Hoe gebruik je vijand in een zin?
Voorbeeld: “Als hij zelfverzekerd door de loopgraven beende en zich tot de mannen richtte, kon hij net zo veel enthousiasme als hij wilde in zijn woorden leggen als hij refereerde aan de verpletterende nederlaag van de vijand die met een laatste salvo de genadeslag zou krijgen, maar de mannen gaven hem alleen wat vaag gemopper ten antwoord en stemden voorzichtigheidshalve zwijgend toe door naar hun kistjes te kijken. {{Aut|Lemaitre, Pierre”
Etymologie
*(erfwoord) via Middelnederlands "viant" van Oudnederlands "fiunt", in de betekenis van ‘persoon die een ander haat’ voor het eerst aangetroffen in 901; eigenlijk het tegenwoordig deelwoord van een werkwoord dat verwant is met "𐍆𐌹𐌾𐌰𐌽" (fijan) "haten"