vinder

mannelijk (de)/ˈvɪndər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. iemand die iets vindt
    De vinder van de portemonnee bracht deze netjes naar het politiebureau.

Etymologie

* van vinden

Verwante woorden

vindvindbaarvindbaarheidvindbarevindeligvindeligevindenvindendvindendeVinderhoutevindersvindersloon
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek