voldragen
/vɔlˈdraɣə(n)/
Wat is de betekenis van voldragen?
voldragen betekent: (ov) in de baarmoeder laten uitgroeien tot het natuurlijke moment van de geboorte
Betekenis
werkwoord
- (ov) in de baarmoeder laten uitgroeien tot het natuurlijke moment van de geboorte
- (ov) (figuurlijk) zich volledig laten ontwikkelen, zodat er niets meer aan mankeert
- na een complete zwangerschapsperiode tot het natuurlijke moment van geboorte
- (figuurlijk) helemaal voorbereid zodat er vanaf het begin niets aan mankeert
Voorbeelden van "voldragen" in een zin
- Ook stond in de eerdere versie dat wetenschappers hopen een levensvatbaar embryo te kweken die een zwarte neushoorn kan voldragen.
- Ze wilde aan zoveel personages vorm geven dat zij er nooit een kon voldragen.
- Mijn moeder heeft dertien kinderen voldragen, vijf stierven kort na de geboorte. Het waren resuskinderen: baby’s die ziek werden door een verkeerde combinatie van de resusbloedgroep van mijn ouders.
- Bijna dertig jaar geleden beviel Yvonne Settels na een voldragen zwangerschap van Roy.
- Op papier oogt deze eerste editie voldragen en gevarieerd, met een mix van klassiek en hedendaags repertoire, aandacht voor jong talent en lezingen van Alfred Brendel en Alex Ross.
Etymologie
*[A]: van Middelnederlands "voldragen", op te vatten als
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek