volgzaamheid

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. bereidheid om iemand te volgen en te gehoorzamen
    Cameron aarzelde. 'Hij is het gewend dat ik ruzie met hem maak over de collectie,'zei hij, 'maar van u... `... mag hij volgzaamheid verwachten?'Ze veegde de heidetakjes van haar rok, plukte stukjes van haar mouw en keek hem scherp aan. 'Net als altijd.'
    Lee is van mening dat de aanval van de Noord-Koreanen van vorige week een strategische zet is geweest van de Noord-Koreaanse strijdkrachten om hun loyaliteit en volgzaamheid aan de beoogde opvolger van Kim Jong-il, de jonge Kim Jong-un, te tonen.

Etymologie

* afleiding van volgzaam

Vertalingen

Engelspliability, compliance