volksgeneeskunde

vrouwelijk (de)/ˈvɔlᵊksxəˌneskʏndə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. bestrijding van ziekteverschijnselen met traditionele hulpmiddelen door mensen zonder geneeskundige opleiding
    In de volksgeneeskunde werden er al bijzondere, heilzame eigenschappen aan frambozen toegekend; en als de vrucht al niet helpt, dan toch thee van het blad tegen eczeem, ooginfecties, hooikoorts en pijnen bij de bevalling, mits de kraamvrouw niet al te gespierd is.

Synoniemen

etnofarmacologievolksgeneeskunst
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek