vrouwengestalte

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord

de gedaante van een vrouw
Ze ligt overhoop met alles, past niet, is een belediging voor haar sekse, een koppig kind in vrouwengestalte, haar hoofd gebogen en haar armen strak om haar tekenboek geslagen alsof het een deur is.
Vera legt haar wijsvinger op mannen- en vrouwengestaltes en noemt er namen bij.

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek