vuist

mannelijk/vrouwelijk (de)/vœyst/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

gebalde hand, een knuist
Hij gaf hem een klap met zijn vuist.
En dit ' Nella houdt de plattegrond van haar jeugd in haar vuist omhoog.
Langzaam, stilletjes, met de rol nog altijd in haar vuist, verwijdert ze zich van haar piepkleine ouders.
gereedschap (gereedschap) en zware hamer met een korte steel
Met een koudbeitel en vuist werd de vastgeroeste moer er grofweg afgeslagen.

* In de betekenis van ‘dichtgesloten hand’ voor het eerst aangetroffen in 1237

een vuist maken — de krachten verzamelen om tegen iets op te treden
voor de vuist weg — improviserend
op de vuist gaan — slaags raken
uit het vuistje eten — met de handen eten
in zijn vuistje lachen — achter de hand lachen om iemands onhandigheid/afgang
de vuist ballen — alle vingers van de hand buigen zodat de hand als geheel een bolvorm krijgt
met ijzeren vuist regeren — zeer krachtig en veelal ondemocratisch leiding geven

Engelsfist, lump hammer, club hammer

Franspoing, massette

DuitsFaust, Fäustel

Spaanspuño, maceta

Italiaanspugno, mazzetta

Portugeespunho

Russischкулак

Poolspięść

Zweedsknytnäve

Deensnæve