Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.

vuurwerkbrand

mannelijk (de)/ˈvyrwɛrᵊkˌbrɑnt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

vertering door vlammen van gebieden, gebouwen of grote voorwerpen veroorzaakt door als vermaak bedoelde lichte ontploffingen
Was het dit jaar de verbijsterende gebeurtenis in de Arnhemse flat waar twee kinderen ongelukkig een vuurwerkbrand veroorzaakten die een vader en zijn zoon het leven kostten en moeder en dochter zwaar verwondden? In één keer zes levens verwoest. Met vuurwerk.
{{ouds
in vlammen opgaan van een voorraad lichte explosieven die bestemd waren om later als vermaak tot ontploffing gebracht te worden
En dan te bedenken dat ik nog niet eens naam of leeftijd weet van degene die wordt verdacht van het aansteken van de vuurwerkbrand in Enschede. Wethouders zijn afgetreden, brandweerlieden beschuldigd, ministers worden gehoord. De opslag van vuurwerk is zo'n beetje verboden in Nederland.

*, in de betekenis "brand veroorzaakt door vuurwerk" aangetroffen vanaf 1931 (geschreven met koppelteken, zie vindplaats hieronder)