waggelgang

mannelijk (de)/ˈwɑɣəlˌɣɑŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. medisch (medisch) een onzekere, schommelende manier van lopen
    Hij nam aanstoot aan het Indische accent van zijn hospita, aan haar waggelgang, aan de sarongs en kabaja's en onderlijfjes die zij over een gespannen touw te luchten hing in den tuin. (1903)–Augusta de Wit [https://www.dbnl.org/tekst/wit_001godi02_01/wit_001godi02_01_0002.php De godin die wacht]
    door het niet goed kunnen uitvoeren van de zijwaartse beweging van het been tijdens het lopen, doordat bijvoorbeeld de spier beschadigd is, zakt de heup naar de kant van het opgetilde been, waardoor er een waggelgang ontstaat Dokterdokter.nl [https://www.dokterdokter.nl/encyclopedie/waggelgang/item54347 Waggelgang]