waterkering

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. waterbeheer (waterbeheer) een natuurlijke of kunstmatige massieve blokkade van binnen- of buitenwater (zee, meer, plas, rivier, kanaal enz.) die bescherming biedt tegen overstromingen, en op verschillende manieren wordt toegepast in de waterstaatkundige voorzieningen (waterbeheersing, landaanwinning, weg- en waterbouw enz.)
    In het Deltaplan is de functie van een waterkering primair de kustverdediging.