weerlegging

vrouwelijk (de)/werˈlɛɣɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een betoog waarmee men iets weerlegt
Zijn argumenten waren niet erg sterk, want er waren veel weerleggingen.

* van weerleggen

Engelsrefutation

Fransréfutation

DuitsWiderlegung

Spaansrefutación