weg

mannelijk (de)/wɛx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

verkeer (verkeer) smalle strook grond voor het verkeer
Je mag enkel op de weg rijden, niet op het fietspad!
Vooral de secundaire informatie van Guthook was voor mij van groot belang. Alle relevante informatie over de trail werd aangegeven, zoals geschikte slaapplaatsen, wegen, dorpen en alle waterbronnen.
route van een vertrekpunt naar een bestemming
Ik zoek de kortste weg naar Amsterdam.
figuurlijk (figuurlijk) middel om iets te bereiken
Ik pomp nog even de banden op voordat we op weg gaan.
Met een nieuwe eigenaar gaat het bedrijf op weg naar een betere toekomst.
Hij was al heel aardig op weg met het schrijven van zijn nieuwe roman.

zelfstandig naamwoord

*B van Middelnederlands "wegge", in de betekenis van ‘broodje’ aangetroffen vanaf 1360

dezelfde weg terug afleggen
geen weg weten met
je weg maken
Alle wegen leiden naar Rome — Er zijn veel manieren om je doel te bereiken ofwel: de uitkomst is altijd hetzelfde
Bij de weg blijven
De weg naar de hel is geplaveid met goede voornemens. — Veel goede voornemens hebben zonder ze daadwerkelijk uit te voeren
De weg van alle vlees gaan — Doodgaan
De koninklijke weg bewandelen/gaan — Eerlijk zijn

Engelsroad

Fransvoie, chemin

DuitsWeg, zurechtfinden

Spaanscarretera, ruta

Italiaansstrada

Poolsdroga

Deensgade