Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.
wegtrekker
mannelijk (de)/ˈwɛxtrɛkər/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- iets of iemand die naar elders vertrekt
- toestand waarin je dreigt flauw te vallen of niet lekker wordtIk zou het never nooit doen. Iedereen die ik sprak, kreeg het na een minuut of 10 ineens benauwd. Ik zou al vooraf die wegtrekker hebben.Zij knippert namelijk veelvuldig met haar ogen, en soms lijkt het alsof ze een wegtrekkertje krijgt.
Etymologie
* van wegtrekken
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek