weigerde

Wat is de betekenis van weigerde?

weigerde betekent: enkelvoud verleden tijd van weigeren

Betekenis

werkwoord
  1. woorden met boekreferenties enkelvoud verleden tijd van weigeren

Voorbeelden van "weigerde" in een zin

  • Ik weigerde.
  • Jij weigerde.

Betekenis en uitleg van weigerde

Het woord 'weigerde' is de verleden tijd van 'weigeren' en betekent dat iemand iets niet accepteerde of niet deed wat verwacht werd. Het impliceert een actieve afwijzing van een verzoek of aanbod.

Je gebruikt 'weigerde' vaak wanneer iemand de kans om iets te doen of te ontvangen afwijst. Dit kan variëren van een simpel verzoek, zoals het niet willen deelnemen aan een activiteit, tot ernstigere situaties, zoals het niet accepteren van hulp. De nuance ligt in de reden achter de weigering, die kan variëren van persoonlijke voorkeur tot overtuigingen.

Voorbeelden

  • Hij weigerde de uitnodiging voor het feestje omdat hij geen zin had in sociale verplichtingen.
  • De klant weigerde het aanbod van de verkoper, omdat hij het product te duur vond.
  • Ze weigerde te geloven dat het waar was, ondanks de bewijzen die haar werden gepresenteerd.

Woordoorsprong

Het woord 'weigeren' komt van het Middelnederlandse 'weigeren', wat 'afwijzen' of 'niet aannemen' betekent. Het is verwant aan woorden in andere Germaanse talen die ook een vergelijkbare betekenis hebben.

Veelgestelde vragen over weigerde

Wat is de betekenis van weigerde?

weigerde betekent: enkelvoud verleden tijd van weigeren

Hoe gebruik je weigerde in een zin?

Voorbeeld: “Ik weigerde.