werktuigkunde
vrouwelijk (de)/wɛrəktœyxkʌndə/
Wat is de betekenis van werktuigkunde?
werktuigkunde betekent: (wetenschap), (techniek), leer van het ontwerpen, vervaardigen en in bedrijf houden van machines (machinebouw, scheepsbouw, energie- en aandrijftechniek) en staal- en constructiebouw (b.v. offshore, olie- en gaswinning).
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (wetenschap), (techniek), leer van het ontwerpen, vervaardigen en in bedrijf houden van machines (machinebouw, scheepsbouw, energie- en aandrijftechniek) en staal- en constructiebouw (b.v. offshore, olie- en gaswinning).
Voorbeelden van "werktuigkunde" in een zin
- Hij studeert werktuigkunde aan de universiteit.
Veelgestelde vragen over werktuigkunde
Wat is de betekenis van werktuigkunde?
werktuigkunde betekent: (wetenschap), (techniek), leer van het ontwerpen, vervaardigen en in bedrijf houden van machines (machinebouw, scheepsbouw, energie- en aandrijftechniek) en staal- en constructiebouw (b.v. offshore, olie- en gaswinning).
Welk woordgeslacht heeft werktuigkunde?
werktuigkunde is een vrouwelijk (de).
Wat zijn synoniemen van werktuigkunde?
Synoniemen van werktuigkunde zijn: werktuigbouwkunde.
Hoe gebruik je werktuigkunde in een zin?
Voorbeeld: “Hij studeert werktuigkunde aan de universiteit.”
Vertalingen
Engelsmechanics
Fransmécanique
DuitsMechanik
Spaansmecánica
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek