wetgever
mannelijk (de)
Wat is de betekenis van wetgever?
wetgever betekent: (juridisch) wetgevende macht (in Nederland de combinatie van regering en beide kamers van de Staten-Generaal)
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (juridisch) wetgevende macht (in Nederland de combinatie van regering en beide kamers van de Staten-Generaal)
Voorbeelden van "wetgever" in een zin
- In zijn dialoog tussen de Scythische Anacharsis en de Atheense wetgever Solon (beiden actief in de zesde eeuw v.
- Hoewel er de laatste tijd veel over de rechtsvormende taak van de rechter te doen is, geldt het primaat van de wetgever als ongeschreven principe.
- Ten eerste is het zo dat in een rechtsstaat de democratisch gelegitimeerde wetgever degene is die de regels vaststelt, en niet de rechter.
Veelgestelde vragen over wetgever
Wat is de betekenis van wetgever?
wetgever betekent: (juridisch) wetgevende macht (in Nederland de combinatie van regering en beide kamers van de Staten-Generaal)
Welk woordgeslacht heeft wetgever?
wetgever is een mannelijk (de).
Hoe gebruik je wetgever in een zin?
Voorbeeld: “In zijn dialoog tussen de Scythische Anacharsis en de Atheense wetgever Solon (beiden actief in de zesde eeuw v.”
Etymologie
* van wetgeven
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek