wetgever
mannelijk (de)
Wat is de betekenis van wetgever?
wetgever betekent: (juridisch) wetgevende macht (in Nederland de combinatie van regering en beide kamers van de Staten-Generaal)
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (juridisch) wetgevende macht (in Nederland de combinatie van regering en beide kamers van de Staten-Generaal)
Voorbeelden van "wetgever" in een zin
- In zijn dialoog tussen de Scythische Anacharsis en de Atheense wetgever Solon (beiden actief in de zesde eeuw v.
- Hoewel er de laatste tijd veel over de rechtsvormende taak van de rechter te doen is, geldt het primaat van de wetgever als ongeschreven principe.
- Ten eerste is het zo dat in een rechtsstaat de democratisch gelegitimeerde wetgever degene is die de regels vaststelt, en niet de rechter.
Etymologie
* van wetgeven
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek