windketel

mannelijk (de)/ˈwɪntketəl/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. techniek (techniek) luchtdichte ketel bij zuig- en perspompen waar de pulserende waterhoeveelheid van de pomp wordt omgezet in een meer gelijkmatige straal of stroom
    „Voor de waterleiding fungeerde de windketel als een soort luchtkussen dat in het geval van storingen plotselinge drukveranderingen kon opvangen”, stelt de website van het hotelletje.

Verwante woorden

windwindaanbodWindaswindassenwindbelastingwindbestuivingwindbomenwindboomwindbordwindbordenwindbrekendwindbreker
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek