Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.

wrijfklank

mannelijk (de)/ˈvrɛi̯fklɑŋk/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. taalkunde (taalkunde) een medeklinker die geproduceerd wordt met een gedeeltelijke obstructie ergens in het spraakkanaal
    In het Nederlands worden stemhebbende wrijfklanken, net als stemhebbende plofklanken, aan het eind van een lettergreep stemloos gemaakt.

Vertalingen

Engelsfricative
Fransfricative
DuitsFrikativ, Reibelaut
Spaansconsonante fricativa, fricativa