wrijving
vrouwelijk (de)/ˈvrɛivɪŋ/
Wat is de betekenis van wrijving?
wrijving betekent: is in de natuurkunde het verschijnsel waarbij een weerstandskracht kan ontstaan wanneer twee oppervlakken langs elkaar schuiven, terwijl ze tegen elkaar aan gedrukt worden.
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- is in de natuurkunde het verschijnsel waarbij een weerstandskracht kan ontstaan wanneer twee oppervlakken langs elkaar schuiven, terwijl ze tegen elkaar aan gedrukt worden.
- een klein meningsverschil
Voorbeelden van "wrijving" in een zin
- Door wrijving ontstaat warmte
- Door het zweet en constante wrijving werd mijn huid tussen mijn dijen en billen bij elke stap opengeschuurd.
- Ook in het beste huwelijk komen wrijvingen voor die warmte veroorzaken.
Etymologie
* van wrijven
Vertalingen
Engelsfriction
Fransfrottement
Spaansfricción, rozamiento
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek