zenit
Wat is de betekenis van zenit?
zenit betekent: (astronomie) het denkbeeldige punt loodrecht omhoog aan de hemelkoepel
Betekenis
- (astronomie) het denkbeeldige punt loodrecht omhoog aan de hemelkoepel
- (figuurlijk) hoogtepunt
Voorbeelden van "zenit" in een zin
- Alleen in landen tussen beide keerkringen staat de zon soms in het zenit.
- Hij was in het zenit van zijn roem.
Betekenis en uitleg van zenit
Het woord 'zenit' verwijst naar het hoogste punt van iets, vaak in de context van de lucht of de sterren. Stel je voor dat je naar de hemel kijkt; het zenit is het punt recht boven je hoofd waar de zon of de sterren op hun hoogste staan.
Je kunt 'zenit' gebruiken in zowel wetenschappelijke als poëtische contexten. Bijvoorbeeld, in de astronomie verwijst het naar het hoogste punt van de hemel waar een hemellichaam zich bevindt. Het woord kan ook figuurlijk worden gebruikt om het toppunt of de climax van een situatie of ervaring aan te duiden, zoals het zenit van iemands carrière.
Voorbeelden
- Tijdens de zonsverduistering opende de lucht zich en bereikte de zon zijn zenit.
- Na jaren van hard werken bereikte zij eindelijk het zenit van haar carrière toen ze de prestigieuze prijs won.
- De sterren straalden helder in het zenit terwijl we op het strand lagen te kijken naar de nachtelijke hemel.
Woordoorsprong
Het woord 'zenit' is afgeleid van het Arabische 'samt', wat 'richting' of 'pad' betekent, en is via het Latijn in het Nederlands terechtgekomen.
Veelgestelde vragen over zenit
Wat is de betekenis van zenit?
zenit betekent: (astronomie) het denkbeeldige punt loodrecht omhoog aan de hemelkoepel
Hoeveel betekenissen heeft zenit?
zenit heeft 2 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.
Welk woordgeslacht heeft zenit?
zenit is een onzijdig (het).
Wat zijn synoniemen van zenit?
Synoniemen van zenit zijn: top, hemelgewelf.
Hoe gebruik je zenit in een zin?
Voorbeeld: “Alleen in landen tussen beide keerkringen staat de zon soms in het zenit.”
Etymologie
* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘toppunt’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1595