zingtrant

mannelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. manier van zingen
    Er wordt gezongen op de langzame wijze die in de 18e eeuw gebruikelijk was, maar ook in de zogenoemde ”korte zingtrant”, die destijds aanleiding was voor het zogeheten psalmenoproer. Daarover schreef Maarten ’t Hart in 2006 een historische roman.
    In 1773 komt er een nieuwe berijming, opgelegd door de staat. Ook de zogenoemde ”korte zingtrant”, waarbij het psalmvers iets minder lang duurt, wordt door de schout afgedwongen.

Verwante woorden

zingzingbaarzingbareZingemZingemsezingenzingendzingendezingenotZingerzingevendzingevende
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek