zonde

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈzɔndə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. religie (religie) overtreding van een goddelijke wet of regel
    Het is natuurlijk een zonde om op kerstavond te applaudisseren, gelukkig dat ik niet de moraal van mijn grootmoeder heb geërfd.
    Michael geloofde dat zijn zonde op zijn kinderen zou worden overgeërfd en dat geen van hen ouder zou worden dan drieëndertig, de leeftijd waarop Jezus stierf.
    Uw lust is gehoord en gezien, maar uw zonde ook.
  2. figuurlijk (figuurlijk) overtreding van een door mensen gestelde norm
    Het is zonde dat mijnheer alle suiker van Agnes in het buitenland verkoopt.

Etymologie

*: "zon" met de uitgang -de

Synoniemen

betreurenswaardjammerspijtig

Uitdrukkingen

  • zonde van de tijd — verspilling van de moeite

Vertalingen

Engelssin, pity
Franspéché, dommage, regrettable
DuitsSünde
Spaanspecado
Italiaanspeccato
Japans罪, つみ, tsumi
Poolsgrzech
Zweedssynd
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek