zwavel
mannelijk (de)/zʋavəl/
Wat is de betekenis van zwavel?
zwavel betekent: (scheikunde), (element), (mineraal) scheikundig element met symbool S en atoomnummer 16. Het is een geel niet-metaal
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (scheikunde), (element), (mineraal) scheikundig element met symbool S en atoomnummer 16. Het is een geel niet-metaal
Voorbeelden van "zwavel" in een zin
- - Voor het feit dat een deel van de energie die bij deze snelle uitzetting vrijkwam, kon stollen tot deeltjes, die met elkaar de lichte waterstof-, lithium- en heliumatomen vormden, waarna deze uitgroeiden tot clusters die sterren voortbrachten met een gloeiende vloeibare kern, waarin alle elementen tot stand kwamen - koolstof, stikstof, zuurstof, zwavel en fosfor - die nodig waren voor de vorming van de voor het leven onontbeerlijke nucleïnezuren.
- Hij rook sterk naar zwavel, en als men het op een kledingstuk liet zitten, zou er een gat in branden.
Etymologie
*De naam zwavel komt uit het sanskriet waar het sulvere werd genoemd.
Vertalingen
Engelssulphure
Franssoufre
DuitsSchwefel, Sulfur
Spaansazufre
Italiaanszolfo
Portugeesenxofre
Turkskükürt
Poolssiarka
Zweedssvavel
Deenssvovl
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek