Haan

mannelijk (de)/han/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

dierkunde (dierkunde) mannelijk dier bij de hoenderachtige vogels; vaak wordt het mannetje van het huishoen () bedoeld
De haan kraaide ons vroeg wakker.
militair, techniek (militair), (techniek) het onderdeel van een vuurwapen dat een slaande beweging maakt als de trekker wordt overgehaald
De haan van het pistool.

*(erfwoord) via Middelnederlands "hane" van Oudnederlands "hano", in de betekenis van ‘mannetje bij hoenderachtigen’ aangetroffen vanaf 701

Haantje de voorste zijn — Ergens als eerste bij zijn
Er kraait geen haan naar. — Iets gebeurt geheel ongemerkt, of het kan niemand iets schelen
De gebraden haan uithangen — Op een onverantwoordelijke manier veel geld uitgeven, bijv. aan eten en drinken
De haan en de vos hebben elkaar te gast. — Als twee bedriegers samenwerken, zijn ze vaak toch alleen op eigen voordeel uit
Zijn haan moet altijd koning kraaien. — Hij speelt steeds de baas
Zo rood zien als een kalkoense haan — Een erg rood gezicht hebben, meestal door een emotie zoals woede of schaamte

Engelsrooster, cock, trigger

Franscoq

DuitsHahn

Spaansgallo, gatillo

Italiaansgallo

Portugeesgalo

Russischпетух

Turkshoroz

Poolskogut

Zweedshöns

Deenshane