Kanteel

mannelijk (de)/kɑnˈtel/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

elk van de opstaande delen van de getande bovenkant van (oude) verdedigingsmuren
Men kon zich achter de kantelen beschermen tegen vijandelijk geschut.

* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘opstaand deel van muur’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1285

Engelsmerlon

Franscréneau

DuitsZinne

Spaansalmena

Italiaansmerlo