Keerkring

mannelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. aardrijkskunde (aardrijkskunde) de begrenzing van de zone waarbinnen de zon in het zenit kan staan
    Rond de beide keerkringen liggen vaak woestijngebieden.

Etymologie

* In de betekenis van ‘cirkel evenwijdig aan de evenaar’ voor het eerst aangetroffen in 1699

Vertalingen

Engelstropic
Franstropique
DuitsWendekreis
Spaanstrópico