Ruiken

/ˈrœykə(n)/

Betekenis

werkwoord

ov (ov) geur waarnemen met de neus
Ik ruik iets.
Ik zette er flink de pas in en na een tijdje begon ik bijna te rennen want ik kon de hamburgers al ruiken! ’s Ochtends om tien over negen viel ik het beroemde café binnen en zette met een zucht mijn rugzak op de grond.
Ze snuffelt aan de brieven, alsof ze de geur van de miniatuurmaakster hoopt te ruiken - een Noorse naaldboom, misschien, of het verkoelende luchtje van een muntplant op een oever - maar het droge papier ruikt alleen maar vaag naar haar eigen kamer.
absol (absol) ~ naar een bepaalde geur verspreiden die met de neus waargenomen kan worden
Ja, het ruikt hier naar gas.
inerg (inerg) ~ aan met de neus onderzoeken
Hij rook er eens aan en trok een vies gezicht.

* In de betekenis van ‘een geur geven of opnemen’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1265

Engelssmell, smell

Franssentir, sentir

Duitsriechen, riechen, stinken

Spaansoler, oler

Italiaanssentire, fiutare, sentire

Portugeescheirar, cheirar

Russischобонять, чуять, нюхать

Chinees聞, 闻

Japans匂う

Koreaans냄새를 맡다

Arabischشم

Poolspachnieć

Zweedslukta, lukta