Wonder
onzijdig (het)/ˈwɔndər/
Wat is de betekenis van Wonder?
Wonder betekent: een gebeurtenis waaraan een bovennatuurlijke oorsprong toegeschreven wordt en die men niet anderszins logisch kan verklaren
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- een gebeurtenis waaraan een bovennatuurlijke oorsprong toegeschreven wordt en die men niet anderszins logisch kan verklaren
- een natuurlijke gebeurtenis die eigenlijk zo bijzonder is dat het wel een bovennatuurlijke oorsprong lijkt te hebben
- een natuurlijke handeling die een probleem wel heel goed weet op te lossen
Voorbeelden van "Wonder" in een zin
- Het was echt een wonder dat hij dat ongeluk overleefd heeft.
- Ik geloof in de kracht van de natuur, in het wonder van de seizoenen, en de elementen die continu in beweging zijn.
- Gelukkig deden af en toe ’s avonds een jointje, minder werken, minder koffie en vlees en vaker hardlopen en zwemmen wonderen.
Etymologie
* In de betekenis van ‘mirakel’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 901
Uitdrukkingen
- wonder boven wonder — heel erg bijzonder, heel onwaarschijnlijk
Vertalingen
Engelswonder, miracle
Fransmiracle
DuitsWunder
Spaansmilagro
Portugeesmilagre
Poolscud
Zweedsunder
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek